आ जचा काळ हा केवळ माहितीचा नसून कौशल्याचा आहे. तरीही आपल्या समाजात, विशेषतः महाराष्ट्रासारख्या प्रगत राज्यातही, सुशिक्षित बेरोजगारीचे एक मोठे संकट उभे ठाकलेले दिसते. पिरियॉडिक लेबर फोर्स सर्व्हे (PLFS) २०२३-२४ नुसार, निरक्षर लोकांमध्ये बेरोजगारीचे प्रमाण केवळ ०.२% आहे, तर माध्यमिक शिक्षण घेतलेल्यांमध्ये हे प्रमाण ६.५% पर्यंत पोहोचते. हा विरोधाभास आपल्याला एका महत्त्वाच्या प्रश्नाकडे घेऊन जातो: आपली मुले शिकत आहेत, पण ती 'काम' करण्यासाठी मानसिकतेने तयार आहेत का? 'करिअर' आणि 'शिक्षण' यांकडे पाहण्याच्या आपल्या पारंपारिक दृष्टिकोनात आता आमूलाग्र बदलाची गरज आहे.
'पांढरपेशा' मक्तेदारीचा भ्रम आणि वास्तव
अनेक दशकांपासून आपल्या समाजात एक समज रूढ झाला आहे की, प्रतिष्ठा म्हणजे केवळ डॉक्टर किंवा इंजिनीअर होणे. ही 'पांढरपेशा' नोकऱ्यांची मक्तेदारी आपल्याला अशा वळणावर घेऊन आली आहे, जिथे ग्रामीण किंवा मध्यमवर्गीय तरुणांना वाटते की कॉर्पोरेट जगतात प्रवेश करणे म्हणजे 'आपल्या बसची बात नाही'. पण आजचे वास्तव वेगळे आहे.
आजचे जग पदवीपेक्षा ‘कौशल्याला’ जास्त महत्त्व देते. आर्टिफिशिअल इंटेलिजन्स (AI), सायबर सुरक्षा आणि डेटा ॲनालिटिक्स यांसारख्या क्षेत्रांत दरवर्षी २५% ते ५३% या वेगाने नोकऱ्यांची वाढ होत आहे. या नोकऱ्यांसाठी तुम्हाला आयआयटी (IIT) चीच पदवी हवी असे नाही, तर तुमचे त्या विषयातील प्रभुत्व महत्त्वाचे ठरते. महाराष्ट्रात 'कौशल्य विकास' साठी आयटीआय (ITI) आणि विविध व्यावसायिक कोर्सेसचे जाळे पसरलेले आहे. पुण्याच्या आयशा शेखने बँकिंगचा कोर्स करून इंग्रजीची भीती घालवली, तर नांदेडच्या खालिद चौसने घरच्या हलाखीच्या परिस्थितीत इलेक्ट्रॉनिक्सचे शिक्षण घेऊन स्वतःचे विश्व उभे केले. या यशोगाथा सिद्ध करतात की, करिअरची दारे सर्वांसाठी खुली आहेत, फक्त आपल्याला पारंपारिक चौकटीबाहेर पडण्याची जिद्द हवी.
शिक्षण: केवळ पोटाची खळगी भरण्याचे साधन की व्यक्तिमत्त्वाचा पाया?
आपल्याकडे शिक्षणाकडे 'भाकरी मिळवण्याचे साधन' (Bread Earner) म्हणून पाहिले जाते. हे पूर्णतः चुकीचे नाही, पण शिक्षण म्हणजे केवळ पगाराचा आकडा नसून तो तुमच्या व्यक्तिमत्त्वाचा पाया आहे. शिक्षण तुम्हाला स्मार्ट बनवते, तुम्हाला जगातील प्रवाहांची ओळख करून देते आणि संकटांशी लढण्याची मानसिक तयारी करून देते.
मानसशास्त्रीय संशोधनानुसार, कामाच्या अनुभवामुळे आपल्याला वेगवेगळ्या प्रकारच्या लोकांशी आणि आव्हानात्मक परिस्थितीशी जुळवून घेण्याची सवय होते, ज्यामुळे आपण संकटाच्या वेळी अधिक शांत राहायला शिकतो. तुम्ही जेव्हा एखादा प्रकल्प पूर्ण करता किंवा परीक्षेचा ताण झेलता, तेव्हा तुम्ही नकळतपणे तुमच्या भविष्यातील व्यावसायिक संकटांशी लढण्याची तालीम करत असता. पदवी म्हणजे केवळ कागदाचा तुकडा नसून, तो तुमच्या शिस्तीचा आणि सातत्याचा पुरावा आहे. म्हणूनच, शिक्षणाकडे केवळ 'नोकरीचे तिकीट' म्हणून न पाहता, 'माणूस म्हणून घडण्याची प्रक्रिया' म्हणून पाहणे आवश्यक आहे.
करिअर: सिद्धांताकडून प्रत्यक्ष रणांगणाकडे
शिक्षणाचे दिवस संपले की 'शिकणे थांबले' असे अनेकांना वाटते. पण खरे शिक्षण तर नोकरीच्या पहिल्या दिवशी सुरू होते. शाळा-कॉलेजमध्ये आपण 'हायपोथेटिकल' किंवा काल्पनिक समस्या सोडवतो, पण नोकरीच्या ‘रणांगणात’ आपल्याला प्रत्यक्ष आणि अनपेक्षित आव्हानांचा सामना करावा लागतो.
आज ५२% तरुण अशा नोकऱ्या करत आहेत, ज्यासाठी त्यांच्या पदवीची गरज नाही; याला 'अंडर-एम्प्लॉयमेंट' म्हणतात. याचे मुख्य कारण म्हणजे पुस्तकी ज्ञान आणि कामाच्या ठिकाणची गरज यातील दरी. इंटर्नशिप आणि छोटे-मोठे पार्ट-टाइम जॉब्स हे या दरीवरचा पूल आहेत. कामाच्या ठिकाणी तुम्ही केवळ तांत्रिक कौशल्ये शिकत नाही, तर लोकांशी संवाद कसा साधायचा, संघर्षातून मार्ग कसा काढायचा आणि वेळेचे नियोजन कसे करायचे, हे अनुभवसिद्ध ज्ञान घेता. ज्याप्रमाणे कुस्तीचे डावपेच मातीत उतरल्याशिवाय समजत नाहीत, तसेच करिअरचे व्याकरण नोकरी केल्याशिवाय कळत नाही.
सधन घरातील तरुणांनी नोकरी का करावी? 'रिकामे मन, सैतानाचे घर'
ज्यांच्या घरी पिढीजात संपत्ती आहे किंवा ज्यांना भविष्यात स्वतःचा व्यवसाय करायचा आहे, अशा तरुणांमध्ये 'आत्ता नोकरी कशाला करायची?' असा एक घातक विचार असतो. पण समाजशास्त्र सांगते की, ही एक मोठी चूक ठरू शकते. सधन घरातील मुले अनेकदा 'ऍफ्लुएन्स ट्रॅप' मध्ये अडकतात, ज्यामुळे त्यांच्यात नैराश्य, चिंता आणि व्यसनाधीनतेचे प्रमाण वाढू शकते.
नोकरी केल्याने तुम्हाला 'पैशाचे मोल' समजते. जेव्हा तुम्ही स्वतः कष्ट करून पहिला पगार मिळवता, तेव्हा तुमच्यात जो आत्मविश्वास निर्माण होतो, तो वारशाने मिळालेल्या संपत्तीतून कधीच मिळू शकत नाही. नोकरी तुम्हाला समाजात एक स्वतंत्र ओळख देते, तुम्हाला शिस्त लावते आणि सर्वात महत्त्वाचे म्हणजे तुम्हाला 'जमिनीवर' ठेवते. रिकामे मन हे खरोखरच सैतानाचे घर असते; कामाची व्यस्तता तुम्हाला मानसिकदृष्ट्या निरोगी आणि समाजात प्रतिष्ठित ठेवते.
कष्टाची प्रतिष्ठा: महाराष्ट्राचा वारसा
महाराष्ट्राला संतांची आणि थोर समाजसुधारकांची मोठी परंपरा आहे. संत गाडगेबाबांनी आयुष्यभर हातात झाडू घेऊन स्वच्छतेचा मंत्र दिला. "देव दगडात नसून माणसात आहे आणि कष्टात आहे," हे त्यांनी कृतीतून शिकवले. कर्मवीर भाऊराव पाटलांनी 'कमवा आणि शिका' (Earn and Learn) ही योजना सुरू करून महाराष्ट्रातील बहुजन समाजाला स्वाभिमानाने जगायला शिकवले.
आपल्या समाजात शारीरिक कष्टाला 'कमी' लेखण्याची एक वृत्ती आहे. पण जपानसारख्या प्रगत राष्ट्रात 'कायझेन' (Kaizen) तत्त्वज्ञानानुसार, कंपनीचा मालकही कधीकधी साफसफाईच्या कामात सहभागी होतो. आपण जोपर्यंत ‘श्रमाची प्रतिष्ठा’ ओळखत नाही, तोपर्यंत आपण खऱ्या अर्थाने प्रगत होऊ शकत नाही. कोणतेही प्रामाणिक काम हे छोटे नसते; ते समाजाच्या कल्याणासाठी दिलेले योगदान असते. साने गुरुजींनी म्हटल्याप्रमाणे, "खरा तो एकची धर्म, जगाला प्रेम अर्पावे," आणि हे प्रेम आपल्या कामातून व्यक्त व्हायला हवे.
आर्थिक साक्षरता आणि भविष्याची तयारी
नोकरी केवळ आर्थिक स्वातंत्र्य देत नाही, तर ती तुम्हाला 'आर्थिक साक्षर' बनवते. बजेट कसे बनवायचे, बचत कशी करायची आणि गुंतवणुकीचे महत्त्व काय, हे धडे तुम्हाला कामाच्या अनुभवातून मिळतात. आजच्या अस्थिर जगात, आर्थिक साक्षरता हे तुमचे सर्वात मोठे सुरक्षा कवच आहे.
तसेच, ज्यांना स्वतःचा उद्योग सुरू करायचा आहे, त्यांच्यासाठी नोकरी ही 'पूर्वशाळा' आहे. सेल्स, मार्केटिंग किंवा कस्टमर सर्व्हिसमधील अनुभव तुम्हाला ग्राहक काय विचार करतो, हे समजून घेण्यास मदत करतो. जगातील अनेक यशस्वी उद्योजकांनी आपल्या प्रवासाची सुरुवात छोट्या नोकऱ्यांपासूनच केली होती.
बदलत्या काळाची साद
महाराष्ट्राचे 'ट्रिलियन डॉलर इकॉनॉमी' बनण्याचे स्वप्न तेव्हाच पूर्ण होईल, जेव्हा आपला युवक केवळ नोकरी शोधणारा न राहता, मूल्य निर्माण करणारा बनेल. शिक्षण हे पंख आहेत, पण उडायचे कसे, हे तुम्हाला करिअरच्या मैदानातच शिकावे लागेल. "माझे शिक्षण झाले, आता मी साहेब होणार," ही मानसिकता बदलून "मी कोणतेही काम समर्थपणे करणार आणि स्वतःला सिद्ध करणार," हा विचार जोपासण्याची वेळ आली आहे.
ज्या तरुणांच्या हातात काम आहे, त्यांच्या मनात आत्मविश्वास आहे आणि ज्यांच्या हृदयात श्रमाबद्दल आदर आहे, असाच युवक खऱ्या अर्थाने 'विकसित भारताचा' आधारस्तंभ ठरेल. चला तर मग, पदवीच्या अहंकाराला बाजूला सारून कष्टाचा सन्मान करूया आणि समृद्ध महाराष्ट्राच्या उभारणीत आपला वाटा उचलूया.
